ره توشه

یک داستان از ماکسیم گورکی به این اسم خوندم. یک داستان 15 صفحه ای که ارزش یک بار خوندن را داره. یادداشت های خودم را اینجا می ذارم:

"- هدف ادبيات اين است كه به انسان كمك كند تا خود را بشناسد و ايمان به خودش را تقويت كند، ميل به حقيقت و مبارزه با پستى ها را در وجود مردم توسعه دهد، بتواند صفات نيك را در آنها بيابد، در روح آنها عفت، غرور و شهامت را بيدار كرده با آنها كارى كند تا مردمى نجيب، بهروز و قوى شده بتوانند حيات خود را با روح مقدس زيبايى ملهم سازند.

- تو مى پندارى من بيمارم؟ اين فكر را از سرت بيرون كن كه خيلى زيان بخش و مزخرف است اغلب وقتى كه ما نمى خواهيم حرف كسى را بفهميم خود را با اين پندار مى پوشانيم آنهم فقط براى اينكه او با هوش تر از ماست.

- واقعاً مبشر چه رسالتى براى مردم هستم؟ چه مى توانم به مردم بگویم؟ همان هايى را كه از مدت ها قبل ديگران مى گفتند و هميشه هم می گويند و مستمع هم دارند و هرگز هم مردم را بهتر از آنچه هستند نمى سازند؟ اما آيا حق دارم اين آرمان ها و مفاهيمى را كه خود من با آنها تربيت شده غالباً هم بدان ها عمل نمى كنم تبليغ نمايم؟ اگر راهى مخالف آنها اختيار می کنم آيا مفهومش اين نيست كه به حقانيت آن عقايد كه در  وجود «من» تخمير شده ايمان ندارم؟

 - شايد روح تو بد تغذيه شده است. زيرا گفتار تو درباره عشق و حقيقت ساختگى و رياكارانه است. تو گداتر از آن هستى كه بتوانى واقعاً چيز باارزشى به مردم بدهى و آنچه را هم كه می دهی براى اين است كه حقيقت تصادفى وجود خودت را تا درجه پدیده لازمى براى مردم بالا ببرى.

- نبايد براى خوشبختى كوشش كرد. احتياجى به خوشبختى نيست! معناى زندگى در خوشبختى نيست و رضامندى از خود، انسان را ارضا نمى كند، زيرا بدون شك، مقام انسان خيلى والاتر از اینهاست. مفهوم واقعی زندگی در زیبایی و نیروی تلاش به سوی هدف است و هستی در هر لحظه باید هدفی بس عالی داشته باشد."

متن کامل کتاب: هدف ادبیات